Van zodra je kind de leeftijd bereikt dat hij begint te vragen naar merkkledij, is het moment aangebroken om het te wijzen op de waarde ervan.

De grote merken hebben het zodanig klaargespeeld dat indien je niet dit of dat merk draagt, je er niet meer bij hoort. Erger nog op school worden sommigen kinderen er ronduit voor gepest en gemeden.

Hoe los je dit als ouder op?

Er is maar 1 manier om ze dit te leren, namelijk ze ervoor laten werken zodat ze het zelf betalen door het verdiend te hebben. Ik kom in een volgend artikel terug op manieren om dit concreet uit te werken.

Begin zeker niet met zelf zomaar alles te kopen voor je kind.

Je bewijst ze er hoegenaamd geen dienst mee, aangezien je ze regelrecht afstuurt op een later faillissement wanneer ze eens volwassen zijn.

Weinig jongeren kunnen zich permitteren om met hun eerste salaris merkkledij te kopen.

Er zullen heel waarschijnlijk andere prioriteiten zijn op dat moment.

Je creeërt dus frustraties indien ze steeds in hun jeugd zomaar alles in hun schoot geworpen kregen.

Op die manier blijft je kind psychologisch financieel afhankelijk van jij als  ouder .

Hun groei tot ‘jonge volwassene vol zelfvertrouwen met zin voor de opbouw van een toekomst’ wordt  geremd.

Het enige voordeel is misschien het egoïstische standpunt dat jij als ouder kan zeggen dat je je kind alles gegeven hebt wat maar mogelijk was.

Wanneer start je met het aanleren wat geld is en hoe je ermee omspringt?

De eerste 7 levensjaren zijn zeer belangrijk omdat het kind een rollenmodel zoekt om te kunnen imiteren. Het is de inprentingsperiode.

Ga eens na voor jezelf:

• Wat imiteerde jij van je ouders?
• Nam je zelf ook besluiten zonder iemand te imiteren?
• Wie imiteer je nog steeds?
• Denk je dat dit jou ten goede is gekomen tot op heden?
• Kwam je ook nieuwe voorbeelden tegen om te imiteren?
• Betrap je je soms op bepaalde verkeerde strategieën die je tegenwerken om naar financiële vrijheid toe te werken? Waar komen die strategieën dan wel vandaan?…

De eerste stap: De magneet- rekening

Iedere burger die het financieel gemaakt heeft, heeft dit systeem toegepast: nl vooraleer een ander te betalen, betaal je eerst jezelf en dit geld gebruik je telkens om opnieuw te investeren in nieuwe zaken.

Eens je kind groot genoeg is, kan je hem/haar dit principe bijbrengen.

Al het geld dat op die rekening komt, dient enkel en alleen om te herinvesteren in iets anders en al wat daaruit voorvloeit komt ook op die rekening zodanig dat die rekening steeds blijft aangroeien en meer en meer geld opbrengt.

Op termijn gaat dit voor je kind betekenen dat hij/zij leert dat geld opbrengt en dat het geld werkt voor hem/haar en niet hij/zij voor het geld.

Maak er een goede gewoonte van een aparte rekening aan te leggen voor ieder  kind.

Hoe staat het met de opvoeding op school over ‘geld’?

Iedereen leert op school intresten en renten berekenen en sommigen -afhankelijk van hun afdeling en vakken- leren ook economisch denken en begrijpen.

Wat echter niet aangeleerd wordt op school is HOE geld maken en het doen opwaarderen opdat de jeugd zou leren juist investeren om zo later een financieel welstellend leven te kunnen leiden.

Dit komt grotendeels door het feit dat de meeste leraars hun job doen uit overtuiging en liefde en dat de meesten het niet doen om rijk te worden.

Integendeel zelfs, de meeste leerkrachten zijn onderbetaald voor wat ze moeten doen.

( Ik ben zelf leerkracht  geweest en ik gun ze allemaal dubbel en dik hun verlof!)

Ik durf stellen dat ik tot op de dag van vandaag nog geen enkele leraar ben tegengekomen met ‘ondernemersgeest’.

Hoe kunnen zij dit dan bijbrengen aan je kind?

Ofwel vinden leraars dit zelf onbelangrijk, ofwel leren ze zelf nog hoe ze het moeten doen.

In het gezin van voor de industriële revolutie ( waarbij de moeder nog aan de haard werkte) leerden ouders hun kinderen hoe zij zelf met geld omgingen, maar nadat de maatschappij evolueerde naar een consumptiemaatschappij waarbij zowel papa als mama werkten, hadden ze hoe langer hoe minder tijd voor hun kids.

Ze verwachtten hoe langer hoe meer dat de school zich de opvoeding van hun kinderen ging aantrekken.

Maar de school is zoals ik reeds hoger vertelde, geen ideale plaats om dit thema aan te leren.

Stel jezelf ook eens de vraag vanaf welk moment JIJ geld bewust werd?

Het antwoord is heel eenvoudig: ‘Vanaf het moment dat je er tekort had’.

Dan pas werd je bewust van de vraag :’HOE ga ik zorgen dat er meer geld in het laatje komt?’

Zou het niet veel makkelijker zijn als je dit kon leren op een moment dat er nog geen drukkende situatie was en waarbij je niet nog eens bijkomend overladen werd met een leerproces om geld te ‘leren’ verdienen en beheren?

Het is niet enkel een ‘fijne’ opvoeding die je meegeeft aan je kind maar bezorg ze door een juiste ‘geld-opvoeding’ ook een onbezorgde toekomst.

Hoe vroeger je ermee kanstarten, des te langer leerproces het kind krijgt en hoe slimmer hij hierin wordt.

Deze opvoeding geeft op lange termijn een serieus rendement voor zijn latere leven.

De staat legt de scholen een programma op volgens de leeftijd van de kinderen.

Thuis doe je dit volgens de noodzaak en de eis van je kind zelf,  op gelijk welke leeftijd..

Als plots je kind vragen stelt over eender wat, hou hem dan in godsnaam niet tegen omdat hij volgens jou hiervoor ‘te jong’ is!

Een kind verkiest reële situaties

Elke ‘echte’ situatie is best interessant voor een kind.

Een geldelijke beloning of zakgeld doen het dus nog steeds goed

Onthoud dat kinderen steeds doen ZOALS jij en niet zoals jij zegt dat ze het moeten doen.

Ze imiteren!

Hoor je jezelf niet zeggen:’ Ik heb het je al duizendmaal gezegd, waarom doe je niet wat ik je zeg?’

Trouwens, doe jij graag wat een ander je zegt van te doen?

Met welk onderstaand voorbeeld zou jij het meest effect hebben op je kind?:

‘Als je nu je huiswerk maakt dan mag je straks bij de buren gaan spelen”

of

“Als je nu je huiswerk niet maakt, dan neem ik je nieuwe voetbal weg’

Je kan het antwoord vast wel raden?

Werk jij graag om niet gestraft te worden of hou jij ook van positief beloond worden?

Dit geldt ook voor je job.

Jij kiest je job, maar als je een vervelende, nooit tevreden baas hebt, ga je snel van job veranderen, of niet soms?

Zodra je de voordelen van iets inziet, ben je meestal snel gewonnen om die extra inspanning te leveren.

Maar, heb je ook al ondervonden dat het -zelfs met dit principe- steeds moeilijker wordt om de juiste beloning te vinden om van je kind te bekomen dat het blijft doen wat je van hem verlangt?

Is het je al overkomen dat je het zelfs opgeeft van hem nog iets te vragen omdat je toch steeds dat ontwijkend gedrag voelt bij je kind, of erger nog dat je kind er van tussendoor knijpt en …als dusdanig wint?…

Maar, ben jij zelf ook niet zo? …

En is niet iedereen op deze planeet zo?…

Wil niet iedereen liefst doen wat hij zelf verkiest ?

En doet iedereen liefst niet wat een ander hem vraagt te doen?…

Dit principe geldt dus ook voor jouw kind.

Wat ik daarmee bedoel leg ik je in een volgend artikel uit…

Wordt vervolgd!…